Tuesday, 16 January 2018

The Fall

Satu hon bunyi dari belakang. Kuat gila. Aku tak sempat nak toleh belakang pun.
Kejap je. Aku sedar dah terseret atas jalan. Know what, sepanjang terseret tu, aku nk bangun duduk tapi takboleh sampailah dia stop sendiri. Stop2 je, aku bangun duduk. Dari jauh, aku nampak yat dah peluk2 kaki dia. Moto ke mana kete kemana. Panas kot muka aku time tu. Rasa sejuk pun ada. Siott ahhh aku pegang muka aku memang darah keluar banyak gila.
‘yat, muka aku darah’
Kau tau, benda first aku risau is muka aku. Hahahaahah lels. Aku nampak chetak dah berlari2 kat kitorang. Aku tanya chet muka aku jadi hape. Aku takut terkoyak je. Rupa2 nya kaki aku yang terkoyak. Hahahahaah sengett
‘weh chetak, amik gamba muka aku weh.’
Habis jadi model jap. Aku usha kaki aku sebab aku takleh gerak banyak. Socks aku dah tukar warna dah. Aduhhh salah banyak ahh pi pakai selipar buatpa malam tu. Sumpah aku nampak benda warna putih terkeluaq dari socks aku. Pediaaa !!! aku igt tulang woiii. Aku try sentuh. Gila ka apa tulang apa lembut . okay FYI ana, itu adalah tendon *emoji tepuk dahi
Adoyaii..
Chetak time tu dah call orang sana sini. Hahaha bizi dia. Dia  call sapetah. Ali lah Zahid lah pastu wassep masuk group. Bapak epic malam tu. Aku dengan tisu2 chetak lap darah aku. Tak jadi apa ahhaahah. Yat dah ubah tempat stay tepi. Aku ingat lagi yat time tu tengah picit2 kaki dia peluk2 kaki dia. Awwwww
Haaa nasib baiklah a minute after kitrg terdampar kat situ, ade 2 pakcik polis datang ronda. Alhamdulillah. Kalau tak mesti cuak chetak sorang2 nak handle kitorang. Thanks chet !! sorry gak sebab surprise kan kau tiba2. Last minit punya plan.
Sementara nak tunggu ambulans datang, ada lah 2 3 brader datang kat aku. Diorang suruh aku gerak2kan badan, toleh sana sini. *ready for zumbaaa…….. (takdelah just nak make sure aku tak patah kat mana2 kot) ramai gak ah orang datang stop tengok kitorang. Pastu chetak cakap Zahid, hakim dah sampai semua. Aku tak sure sape lagi ade time tu. Thanks korang !!! aku macam tak percaya jadi mcm tu sekali DAEBAKKK !!!
Semua nampak tense masa tu. Lol
Ambulans sampai je, nurse tu suruh aku naik atas pengusung tu. Dah ada ats tu, diorang nak angkat naik. Aku nampak Fadzil dari jauh. Serious gila muka. Hahah  Dalam hati, ntah macam mna lah muka aku time tu. Tengok dalam fon tadi xbest sangat. I need a mirror people !!!!
Festime naik ambulans weh. Kau hado???. Yat time tu duduk sebelah aku. Kaki aku dah berbalut dah. Aku rasa heartless giler time tu. Speechless pun ade gak. Tengok bumbung ambulans je, mengenang nasib hahah. Abang nurse tu (nurse lelaki) sikit2 tengok arah aku. Mesti dalam hati dia kesiankan aku . Muka berdarah lagi. Aku pun tengok la dia balik. Aku xtau nak bagi reaksi apa. Aku senyum je kat dia. Eh dia lak tak senyum balik. Sapa yang cuak sekarang ni hahahah. Ke dia rasa bersalah nak senyum balik kat aku. Sokay abang nurse. I feel you. Tup tup, dah sampai PPUM. Aku ngan yat berpisah time tu. Aku masuk tempat lain. Naik atas wheelchair, nurse tolak masuk bilik check up. Doctor buka balutan kaki aku. Darah banyak gila jatuh atas lantai. . aku tak mampu nak tengok. Serius aku takde hati nak tengok. Nanti ah. Kepala pun berdenyut lagi. Nanti kay nanti.
Continue tolak aku sampai aku stop kat katil emergency ward. Situation time tu tak chaotic sangat. Seems calming. Okay I’m cool. Time tu aku sorang2 sebab chetak settle kan yat dulu. Maybe yat buat xray kot.  Dah baring atas katil, aku rehat jap. Still takde perasaan. Aku tanya diri nak nangis ke tak. No no takleh lagi. Aku still boleh tahan. Aku jenis kalau dah start nangis, I hardly stop. Serious. Then, sorang nurse datang kat aku. Suruh tukar baju ward. Bukak tudung semua. Cuci darah sikit. Tudung ah kene darah banyak sikit. Yang lain tadehal. Aku free hair kot time tu. Bapak ahh. Yang si nurse tu tak tutup balik langsir aku. Belah mcam tu je. Hmmm paitii akak buat saya macam ni. Jenuh kutip dosa .Sampaila chetak datang. YEAYYY
Chet kata Sabi Su nak datang. Bwakkan barang untuk aku, masa tu chet busy otp ngn PTI.hahah soal siasat bermulaa!! Nasiblah su datang bawak tudung semua. Alhamdulillah saya kembali ke pangkal jalan. Tapi aku takpakai lagi sebab kene gi cuci darah and jahit kening. Hahahah nasib baik guys xmasuk dalam tu. Klau tak free2 je tanggung dosa lagi. Haaa cite pasal jahit kening. Pedihhh bangang. Dia bius atas kening aku tu, aku rasa gak dia jahit. Jarum masuk keluar masuk keluar. Aigooo . tu tara dah bius tu.
Tapi still bearable lah. Kata palapes. Kemon ahh. Siap2 doktor jahit, aku tanya dia berapa jahitan. Nine she said. Okay well played. Lejen habis ah ni. Eleh baru 9. Eh 10 , plus atas kepala satu yang dulu2. Hahah. Back to katil. Thanks su temankan saya. Thanks jugak yang ada kat PPUM time tu. Ali,epul,fadzil,amir and the rest. Sorry tak termention nama. Haa time tu jugak kot, chet, yat and hakim plus PTI gi balai polis buat report. Aku dah ngntok giler time tu yelah tak tido lagi. Su suruh aku tido dulu. Then, Pti ada datang lawat aku. Hmm takot gak, takut kene bebel . redha je kay Ana.
Macam biasa. Sekali ngn pti pertikaikan KENAPA KELUAR PUKUL 4 ANAK ANAKKUU. Hmmm benda nak jadi haahhah. Aku senyum je. Terima leteran dengan senang hati.

‘dah call mak dah?’
‘ belom Pti. Nanti saya call’

Time tu dalam pukul 5 lebih. Mesti mak aku dah bangun time ni. Aduhh kitpale nak cakap ape nii. Aku pun call lah mak. Ok chill.

‘ mak , ana accident. ‘
Mak tenang ja tanya, ‘ pastu macam mana? ’
‘ okay ja luka sikit. La ada dekat hospital. Nanti ana call balik ‘



Aku tak berani cakap aku kena masuk OT. Tak berani nak habaq tendon aku partial cut. Petang esok tu baru aku fully cite kat mak. Mak terkejut. Dia ingat everythings fine. So parents aku pun decide nak datang KL. Hmm sorryyyyy . Mak cakap nasib baik aku yang call haritu. Kalau kawan2 yang call, cakap ngn mak mesti pagi tu dah gerakk dari Kedah. Dah agak dah. Sebab tu aku sendiri cakap ngn mak. Biasalah mak2 kan. 



to be cont.
hahah

No comments:

Post a Comment

To the old friend of mine..

I did some thoughts on this matter. And decided, maybe I should put these into words. To make sure I deliver it well. And for you to really ...